“Dat was niet de bedoeling,” zegt Hassan terwijl hij zijn veiligheidsbril afzet.
Een meetlat ligt gebroken op de grond, het gevolg van een te enthousiaste shovel.
Jeroen bukt zich en raapt de stukken op.
“Symbolisch,” zegt hij droog. “Een breuk in de meting.”
Hassan grijnst, maar zijn blik blijft hangen op het punt waar de dekplaat en het asfalt elkaar raken.
Hij werkt als technisch manager bij Combinatie Herepoort op het project Ring Zuid Groningen.
De laatste checks, de laatste toleranties, het moment waarop iedereen vindt dat het ‘klaar’ is — behalve hij.
Jeroen is werkzaam als projectmanager bij de opdrachtgevers combinatie Aanpak Ring Zuid.
“Jaren vertraging en talloze revisies op de planning hebben hun sporen nagelaten”
De communicatie was niet altijd helder — te veel lagen, te veel meningen, te weinig tijd.
“Volgens de rapportage klopt alles,” zegt Jeroen.
Hassan kijkt hem aan. “Ja. Volgens de rapportage.”
Er valt een stilte.
Tussen hen ligt de kern van elk groot project: wat is waarheid, en wat is verhaal?
Nietzsche noemde waarheid ooit “een verzameling versleten metaforen”.
En soms voelt dat precies zo in de bouw.
Wat begint als een eerlijke inschatting, wordt na weken overleg een harde ‘feitelijkheid’.
Een getal in een spreadsheet wordt een zekerheid — tot de praktijk anders blijkt.
Hassan heeft het gezien: collega’s die risico’s herschrijven tot “aandachtspunten”.
Niet om te liegen, maar om de illusie van controle te bewaren.
Jeroen kent de andere kant: managers die diezelfde illusie doorgeven naar boven, alsof twijfel een teken van zwakte is.
“Er zijn twee soorten mensen,” zegt Jeroen terwijl hij de kapotte lat bekijkt.
“Zij die de werkelijkheid meten, en zij die hem vormgeven.”
Hassan lacht. “En jij?”
“Ik probeer te voorkomen dat ze elkaar te hard raken.”
Ze lopen verder langs het tracé. Wat ooit chaos was, stroomt nu soepel.
Maar onder elk project ligt dezelfde vraag verborgen: waarop kun je bouwen?
Op cijfers? Op beloftes? Op verhalen?
Of op mensen die durven zeggen: we weten het nog niet zeker?
Hassan kijkt naar de rechte lijn van de nieuwe weg.
“Dit is voor mij het moment van waarheid.”
Jeroen knikt. “En de waarheid is nooit helemaal af.”
